Kërkesë për Informacion drejtuar Prokurorisë

Në jetën e përditshme, përballja me institucionet nuk është gjithmonë e lehtë. Sidomos kur bëhet fjalë për një procedim penal që prek drejtpërdrejt të drejtat, interesat apo dinjitetin e një qytetari. Kur një kallëzim është bërë dhe procedimi penal ka nisur, pritshmëria është e qartë: hetim i plotë, reagim në kohë dhe vendimmarrje sipas ligjit.

Por çfarë ndodh kur kalojnë muaj dhe nuk ka asnjë informacion? Kur duket sikur çështja ka mbetur në heshtje?

Në këto raste, qytetari nuk bën ankesë “kundër” institucionit, por i drejtohet institucionit për të kërkuar veprim. Ankesa është një mjet ligjor për të kërkuar transparencë dhe përmbushje të detyrimeve funksionale.

Çdo prokuror ka detyrimin ligjor që, pas regjistrimit të një procedimi penal, të kryejë veprimet hetimore përkatëse dhe më pas të paraqesë kërkesë pranë Gjykates kompetente për dërgimin e çështjes në gjyq, pushimin e saj ose mosfillimin e procedimit.

Kjo është rruga normale që ndjek drejtësia. Heshtja e zgjatur nuk duhet të jetë pjesë e kësaj rruge.
Nëse për më shumë se tre muaj nuk ka asnjë njoftim apo informacion mbi ecurinë e çështjes, qytetari ka të drejtë të kërkojë zyrtarisht informacion me ndihmen e avokatit. Kjo është një mënyrë e qetë dhe institucionale për të rikujtuar detyrimin për transparencë.

Nuk mjafton të thuhet se “nuk po bëhet asgjë”. Është e rëndësishme të theksohet periudha kohore e kaluar pa veprime të dukshme, mungesa e informacionit zyrtar dhe pritshmëria ligjore për një vendimmarrje. Qëllimi i ankesës nuk është përplasje me institucionin, por kërkesë për zbatim të ligjit dhe përmbushje të detyrës.

Drejtësia nuk është vetëm një proces formal; ajo është garanci për sigurinë juridike dhe për mbrojtjen e të drejtave të çdo individi. Heshtja institucionale, kur zgjat përtej arsyes, cenon besimin e qytetarëve tek sistemi. Prandaj, përdorimi i mjeteve ligjore si ankesa është një mënyrë qytetare dhe legjitime për të kërkuar që ligji të zbatohet. Sepse kërkesa për veprim nuk është konflikt por është e drejtë.

Në këtë situatë, roli i avokatit bëhet thelbësor dhe njerëzor njëkohësisht. Avokati nuk është vetëm përfaqësuesi juridik i qytetarit, por është mbrojtësi i të drejtave të tij, ai që garanton se askush nuk humbet në labirintet e administrimit të çështjeve penale. Ai është zëri i personit që kërkon drejtësi, duke iu drejtuar institucioneve jo për përplasje, por për të rikujtuar parimin më themelor të shtetit të së drejtës: hetimi duhet të ecë, jo të heshtë.